Skip to main content

Mundur harcerski kiedyś i dziś

Mundur harcerski nie jest zwykłym ubraniem. Nie jest on „ubraniem sportowym”, aczkolwiek jest przystosowany do „życia w polu” i do wycieczek; nie jest on strojem, w którym może być komuś mniej lub więcej „ładnie”.
Mundur harcerski jest wyrazem naszej świadomej woli przynależenia do organizacji. Jest uzewnętrznieniem tych cech duchowych, których zespół przede wszystkim stanowi harcerkę. Jest dalej mundur wyrazem łączności gromady, wyrazem braterstwa, jest jednolity i na tej jednolitości polega jego piękno, które jest pięknem zbiorowości, a nie jednostki. Jest wreszcie wyrazem karności. Bo mundur musi być według przepisu, według rozkazu, musi wykazywać nasz stopień w organizacji i rodzaj służby. Dbałość o mundur wyraża się w dążeniu, by on był ściśle „przepisowy”, estetyka jego polega na gromadnem powtórzeniu.
Jest on żołnierski i rycerski zarazem: żołnierski – bo wyraża służbę; rycerski, bo nas zobowiązuje, jak pas i złote ostrogi!
– Taki zapis dotyczący umundurowania widnieje w wydanej w 1934r! książce pt. Organizacja harcerek. Drużyna Harcerska. Gromada Zuchowa. opracowanej przez wydział organizacyjny Głównej Kwatery Harcerskiej ZHP.

A czym dziś jest mundur dla Ciebie? Niech każdy chętny wypowie się w tej kwestii. Fajnie, gdyby nawiązała się z tego prawdziwa dyskusja)

[ pytanie pomocnicze, jakie prowadzący może zadać:
Czy mundur jest dla Was powodem do dumy? Co czujesz, kiedy zakładasz mundur? Czy ktoś z Was krępuje się / wstydzi pokazując się publicznie w mundurze, czy lubicie chodzić w mundurach itp. ]

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *